Wiążące polecenia w grupach kapitałowych a ceny transferowe – nowe rekomendacje Forum Cen Transferowych (2025)

1 października 2025 r. Forum Cen Transferowych (FCT) opublikowało długo wyczekiwane rekomendacje dotyczące wpływu wiążących poleceń w grupach spółek na rozliczenia podatkowe, w tym ceny transferowe. Choć regulacje dotyczące poleceń obowiązują już od kilku lat, dopiero teraz pojawił się dokument kompleksowo opisujący ich praktyczne konsekwencje. Czego możemy się z niego dowiedzieć i na co warto uważać?

Czym są wiążące polecenia?

Od nowelizacji Kodeksu spółek handlowych z 2022 roku spółki działające w ramach grupy mogą korzystać z instytucji wiążącego polecenia. Pozwala ono spółce dominującej formalnie nakazać spółce zależnej określone działania, o ile służą one interesowi całej grupy.

Polecenie musi być wydane w formie pisemnej lub elektronicznej pod rygorem nieważności oraz zawierać:

  • opis oczekiwanego działania,
  • wskazanie interesu grupy, który ma być realizowany,
  • ocenę przewidywanych korzyści i szkód dla spółki zależnej,
  • sposób oraz termin naprawienia szkody (jeśli może ona wystąpić).

Zarząd spółki zależnej podejmuje decyzję o wykonaniu polecenia. Może też odmówić jego realizacji – np. gdyby skutkiem miała być jej niewypłacalność lub brak możliwości naprawienia szkody przez spółkę dominującą.

Polecenie to nie zgoda na nierynkowość

Jednym z najważniejszych wniosków z rekomendacji FCT jest to, że realizacja wiążącego polecenia nie zwalnia spółek z obowiązku stosowania cen rynkowych. W praktyce oznacza to, że:

  • każda transakcja wynikająca z polecenia musi spełniać warunki rynkowe,
  • organy podatkowe mogą doszacować dochód lub zakwestionować koszty, jeśli stwierdzą, że transakcja została przeprowadzona na warunkach nierynkowych,
  • zastosowanie polecenia nie chroni przed odpowiedzialnością podatkową czy karnoskarbową.

Krótko mówiąc: cena ustalona „na polecenie” w grupie nie może odbiegać od ceny, którą zaakceptowałby podmiot niepowiązany. W przeciwnym razie – nawet jeśli formalnie działaliśmy zgodnie z KSH – fiskus może uznać transakcję za nieprawidłową.

Zarząd może odpowiadać – także karnoskarbowo

Choć przepisy KSH zwalniają zarząd spółki zależnej z odpowiedzialności cywilnej za szkodę wyrządzoną w wyniku wykonania polecenia, to:

  • nie dotyczy to odpowiedzialności za zaległości podatkowe,
  • nie chroni to przed odpowiedzialnością karnoskarbową, jeśli dojdzie do świadomego naruszenia przepisów podatkowych.

Rekomendacje FCT wyraźnie ostrzegają: zarząd nie może „w ciemno” realizować poleceń spółki dominującej. Przed wykonaniem polecenia konieczna jest szczegółowa analiza skutków podatkowych i ryzyk – zwłaszcza w kontekście cen transferowych.

Kiedy można odmówić wykonania polecenia?

Zgodnie z przepisami, spółka zależna ma prawo odmówić wykonania polecenia, jeśli:

  • jego realizacja mogłaby prowadzić do niewypłacalności lub zagrożenia niewypłacalnością,
  • nie jest możliwe naprawienie szkody przez spółkę dominującą (lub inną w grupie) w rozsądnym terminie – np. w ciągu dwóch lat.

Warto jednak pamiętać, że zakres odmowy jest ściśle ograniczony przepisami. Co więcej – dokumenty założycielskie spółki zależnej mogą jeszcze ten zakres doprecyzować lub ograniczyć.

W praktyce oznacza to, że spółka zależna nie zawsze może swobodnie odmówić – nawet jeśli uważa, że transakcja jej nie służy.

Rekompensata szkody – jak to działa?

Jeśli w wyniku polecenia spółka zależna poniosła szkodę, to spółka dominująca (lub inny podmiot z grupy) ma obowiązek naprawić tę szkodę.

Rekomendacje FCT wskazują, że forma rekompensaty może być elastyczna:

  • pieniężna wypłata,
  • inne świadczenie lub usługa,
  • kompensacja w kolejnej transakcji w grupie.

Ważne, aby całościowy efekt ekonomiczny odzwierciedlał warunki, które zaakceptowałby podmiot niezależny. Innymi słowy: jeśli cena w jednej transakcji była zawyżona, ale inna transakcja „oddaje” tę różnicę, to organy podatkowe mogą uznać całość za rynkową.

Co z autokorektą?

Jeśli spółka zależna realizuje transakcję nierynkową (np. zakup po cenie wyższej niż rynkowa), powinna rozważyć autokorektę:

  • zaksięgowanie kosztu na poziomie rynkowym,
  • uwzględnienie różnicy w rozliczeniach podatkowych.

To ważne, bo brak autokorekty może skutkować:

  • doszacowaniem dochodu przez urząd skarbowy,
  • odmową zaliczenia kosztu do KUP,
  • ewentualnie sankcjami finansowymi i karnoskarbowymi.

Autokorekta pozwala zminimalizować ryzyko, choć nie eliminuje go całkowicie – może też prowadzić do podwójnego opodatkowania w grupie.

Praktyczne przykłady

Rekomendacje FCT zawierają też praktyczne przypadki. Na przykład:

  • Spółka A (zależna) kupuje surowiec od spółki B (z grupy) za 100 zł, choć cena rynkowa to 80 zł.
  • Spółka A może zaksięgować koszt 80 zł, a 20 zł uznać za nadwyżkę do skorygowania.
  • Spółka B wykazuje 100 zł przychodu, co może powodować rozjechanie się rozliczeń podatkowych w grupie.

Rozwiązaniem może być kompensata szkody – np. wypłata 20 zł od spółki dominującej lub inna transakcja wyrównująca.

Co powinieneś zrobić jako zarząd lub dział podatkowy?

W świetle rekomendacji FCT warto wdrożyć kilka praktyk:

  1. Dokumentuj każde polecenie – z uzasadnieniem, analizą skutków i planem rekompensaty.
  2. Oceniaj rynkowość każdej transakcji – nawet jeśli wynika z polecenia.
  3. Stosuj autokorekty – gdy wykryjesz nierynkowe warunki.
  4. Zadbaj o procedury odmowy – np. zapisy w umowie spółki.
  5. Monitoruj ryzyka podatkowe i karnoskarbowe – nie polegaj wyłącznie na zwolnieniu z KSH.
  6. Prowadź analizę ex ante – przed wykonaniem polecenia, a nie po fakcie.

Instytucja wiążących poleceń daje spółkom grupowym nowe możliwości koordynacji, ale też nowe obowiązki. Przede wszystkim: nie można jej traktować jako „tarczę” przed prawem podatkowym. Realizacja polecenia musi być nadal zgodna z zasadami cen transferowych i musi uwzględniać ryzyka finansowe oraz odpowiedzialność osób zarządzających.

Rekomendacje FCT stanowią cenne źródło wiedzy dla zarządów, dyrektorów finansowych, doradców podatkowych i wszystkich, którzy uczestniczą w rozliczeniach w grupach kapitałowych.

Przewijanie do góry